بجنورد - خبرگزاری مهر : جشن کرمانجی خراسان شمالی چون رقص های شرق و مرکز خراسان در دایره و دور انجام می گیرد و بصورت زنجیره ای و سلسله ای اند. نخست با ریتمی آرام و سنگین آغاز و به مرور تند و تندتر می شوند . ادوار رقصی بعد از آرام و تند شدن دوباره از سر گرفته می شود و همواره پس از همهمه و حرکت های تند، ریتم آهسته می شود .این رقص در جشن ها و اعیاد مردم این استان با شور و اشتیاق انجام می شود.

ادامه مطلب...

به گزارش فرارو، ازدواج و جشن عروسی در میان ترکمن ها آداب و رسوم ویژه‌ای دارد که از گذشته های دور همچنان حفظ شده است. رسوم ترکمن ها برای ازدواج از مراحل نخست خواستگاری آغاز می شود؛ پس از آنکه خانواده تصمیم می گیرند برای فرزند خود همسری انتخاب کنند آن را با نزدیکان و بزرگان خاندان در میان می گذارند و پس از انتخاب عروس از طرف خویشان داماد، چند نفر از اقربا چنانچه مرد باشند نزد پدرِعروس و اگر زن باشند نزد مادرِعروس براى گفتگو مى‌روند.

در صورت موافقت که اصطلاح ترکمنى "سوزآتمک" است روز مناسبى را که براى خواستگارى خوشایند باشد انتخاب کرده و یکى دو روز قبل از حرکت به منزل عروس گردنبندى که از مسکوکات طلا است به‌وسیله? دختر کوچکى از طرف داماد که به گردن او آویخته است به منزل افراد خانواده عروس برده مى‌شود ؛ بدین معنى که روز خواستگارى معین است و مدعوین دعوت مى‌شوند و هر منزلى با آلاچیقى به فراخور حال خویش سکه با انعامى بدان اضافه مى‌کند.

در آن روز گوسفندى ذبح کرده و سینه آن‌ را به شکل مثلث درآورده و به گوشه‌هاى او سکه‌هاى طلا یا نقره آویزان مى‌کنند و زن‌ها نان‌هاى روغنى مخصوص در چندین ظرف در موقع حرکت عروس آماده مى‌کنند. این نان‌ها بر دو نوع است: "قاتلمه" و "اکمک" که اولى ضخیم و دومى نازک است.

در روز موعود عده‌اى از کسان داماد با وسایل حاضر که در قدیم میان "کوچ‌رو"، شتر و در این روستا و شهرنشین "چمور" یا طوایف ساکن ارابه و اسب بود و امروزه بیشتر با اتومبیل به طرف منزل عروس با تمام وسایل که عبارتند از: نان‌ها روغنی، کله‌قند و سینه? گوسفند که به آن اشاره رفت مى‌روند و عده‌اى از کسان عروس در آن روز از واردین استقبال مى‌کنند.

در میان واردین چند نفر از ریش‌سفیدان (آق‌سقل‌های) طایفه خواستگارى را در میان حاضران که از طرف داماد و عروس هستند عنوان مى‌کنند و مهریه عروس را نقداً تعیین نموده و کسان داماد مراجعت مى‌کنند.

کسى که مى‌خواهد زن ببرد. هرچه مقرر شده، پول نقد دارد مى‌دهد، ندارد گاو و گوسفند و شتر و اسب معادل و چه مقرره قیمت کرده به پدر و مادر یا برادر آن دختر مى‌دهد و تمام آن وجه از آن پدر و مادر است. جهیز شرط نیست، بسته به میل پدر و مادراست. بعد دختر را به‌ترتیب شرع خودشان عقد کرده، به خانه داماد مى‌آورند. خرج عروسى و مهمانى عروسى خانه، تماماً به عهده آن طایفه است.

در آئین سنتی ازدواج ترکمنی هرکس هرچه دارد مجاتاً مى‌دهد و دو روز یا سه روز یا بیشتر عروسى مى‌گیرند و از سایر طوایف وعده‌خواهى مى‌کنند.

سن ازدواج در میان ترکمن‌ها 15 یا 16 سالگى براى پسران و 9 یا 10 سالگى براى دختران است. همچنین جهیزیه که شامل قالی، قالیچه، پشتی، صندوق و پوشاک می شود را عروس با خود به خانه شوهر می برد. ابوطالب ندری عکاس مهر در جریان برگزاری یکی از آئین های ترکمنی به میان آنان رفته تا از آداب و رسوم عروسی ترکمن ها عکاسی کند؛ عکس های او بیشتر آمیخته شدن رسوم قدیم عروسی ترکمن ها با آداب جدید را نشان می دهد.

ک عکاس زن آلمانی مجموعه ای از عکس های دیده نشده خود از دهه شصت ایران را در فلیکر منتشر کرد که زندگی در دهه اول انقلاب و سال های جنگ در ایران را نشان می‌دهد.

به گزارش سرویس عکس و تاریخ فرارو، “کیسی هوگلفینک” عکاس زن آلمانی است که در سال های 59 تا 68 چندین بار به ایران سفر کرده و از نقاط مختلف ایران عکاسی کرده است.

این عکاس در جریان سفرهای خود با یک ایرانی ازدواج می کند و تصمیم می گیرد با او در مونیخ یک فروشگاه صنایع دستی ایرانی تاسیس کند و پس از آن به مدت 9 سال چندین بار به ایران سفر می کند. وی که از سالها قبل عکاسی را به شکل آماتور آغاز کرده بود در جریان سفرهای متعدد به ایران برای تهیه اجناس فروشگاه خود از عکاسی نیز غافل نبود.

هوگلفینک که در سال های جنگ ایران و عراق به ایران سفر می کرد در خاطرات خود از خاموشی های شبانه، کوپن های سهمیه ای و بمباران شهرها و التهاب سال های جنگ گفته و تاکید کرده ایرانیان با همبستگی و امید آن سال ها را سپری کردند. مجموعه عکس های او با دوربین 35 میلیمتری گرفته شده و بیشتر مربوط به اصفهان و قم و تهران می شود و چند عکس نیز از سفر وی به شمال و جنوب ایران در آن وجود دارد. در میان عکس های چند عکس نیز از خود عکاس در حالی که چادر به سر دارد نیز دیده می شود. 
 

مدرسه چهارباغ اصفهان

web counter

ادامه مطلب...

ارتباط با کودکان و آماده کردن آنها برای گرفتن عکس کار سخت و طاغت فرسایی است. با این‌حال، برای اینکه بتوانید از کودک عکس‌های خوبی بگیرید، باید این سختی را به جان بخرید. برای کار با کودک باید صبور بود و در رفتار با او خیلی با احتیاط عمل کرد.
قبل از اینکه شروع به توضیح تک‌تک حالت‌ها بکنم، باید بگویم که هدف عکاسی از کودک را فراموش نکنید. عکسی که از کودک ثبت می‌شود باید دنیای شیرین و زیبای او را نمایش داده و معصومیت او را مد نظر داشته باشد. بیشتر از هر چیزی، باید کودک در عکس به حالت واقعی خود نزدیک باشد. اگر کودک را در وضعیتی متکلفانه قرار دهید، هرچند ممکن است به لحاظ حالت و نور و … همه چیز درست باشد، اما چون کودک وضعیتی تصنعی دارد، به هیچ وجه عکس زیبایی نخواهید داشت. این مهم‌ترین و بزرگترین تفاوت عکس کودک با بزرگسال است.
باهم 21 نمونه حالت برای عکاسی از کودک را مرور می‌کنیم.

1 . به یاد داشته باشید که هنگام عکاسی از کودک، خود را هم‌قد او بکنید و اصطلاحاً از زاویه سطح چشم (Eye level) او عکاسی کنید. اجازه دهید که «همانطور که هست» باشد و حالت طبیعی و رفتار واقعی او را ثبت کنید.

  ادامه مطلب...