به گزارش خبرگزاری تسنیم،  "ولنتاین" در واقع یک مناسبت غربی و فرهنگ وارداتی است که چند سالی است میان جوانان باب شده و همه ساله در روز 25 بهمن مطابق با 14 فوریه همراه با آداب و رسوم به خصوصی برگزار می شود. جشنی همراه با هدیه دادن و دوستی و عشق ورزیدن به نامحرم و جنس مخالف که در واقع فرصتی است تا دوستی های خیابانی از سوی متولیان ابتذال، هویتی پوشالی یابد.

اینکه این روز چه تاریخچه ای دارد و بر اساس چه رویدادی گرامی داشته می شود، نکته ای است که همچنان نه منابع مبدع این طرح و نه پیروانشان اطلاعات موثقی برای پایه و اساس آن ندارند و تنها قصه ای ساختگی و تایید نشده، محملی برای گرامیداشت این روز عنوان شده و جالب اینجاست که بسیاری از جوانان وطنی بدون اطلاع از ریشه این افسانه ساختگی، پیرو این فرهنگ وارداتی شده اند که این گونه قصه سازی شده است:

"زمانی فرمانروای روم باستان برای حفظ آمادگی سربازانش، از ازدواج آنها جلوگیری می کرده است به این دلیل که ازدواج باعث سستی آنها خواهد شد. در این بین کشیشی به نام "ولنتاین" مبادرت به عقد سربازان با دختران می نموده است که پس از اطلاع فرمانروا، به زندان می افتد. کشیش در زندان عاشق دختر زندانبان شده و خطاب به وی کارت هایی را می نوشته است و عاقبت در روز 14 فوریه به دستور شاه وبه جرم اقداماتش اعدام شده و توسط غربی ها "شهید عشق" نامیده می شود!"

اما آنچه باعث شده تا این افسانه، به شدت توسط رسانه های خارجی و در تمام دنیا تبلیغ شود، درونمایه ضدفرهنگی این جریان است که مبنایی برای رواج فرهنگ بی‌بند و باری و ابتذال است و هر ساله تحت عنوان "روز عشق" انواع و اقسام اعمال ناپاک و خلاف اخلاق در پوشش پاک عشق و محبت انجام می گیرد!

آنچه که پشت پرده "ولنتاین" را این روزها بیشتر نمایان می کند، تلاش و تبلیغات برای از هم پاشیدن بنیان خانواده ها، جلوگیری از ازدواج و ترویج دوست یابی و دوست گزینی به جای انتخاب همسر و تشکیل خانواده، است. این اهداف در قالب سریالهای ماهواره ای فارسی‌زبان که به خانواده ها هجوم بیشتری آورده است، نمود عینی تری دارد که البته همراه با واردات "ولنتاین" که سالیان سال است اتفاق افتاده، در یک سیاست تعریف می شوند!

شاید با بررسی و تدقیق پشت پرده این طرح بتوان به لایه های مختلف دستور اسلام مبنی بر ازدواج و تشکیل خانواده پی برد و با بررسی کلیه اقدامات اسلام هراسانه غربیها، بتوان به هویت طراحان "روز ولنتاین" به عنوان قطره ای از دریای مهاجمان فرهنگی پی برد و این سؤال را بیش از پیش در ذهن مرور کرد که رواج چنین افسانه ای و تلاش برای فرهنگ سازی آن، چه دلیلی جز اشاعه فساد و فحشا می تواند داشته باشد و چه بسا که این روز فرصتی است برای تمدید عشق ناپاک دو نامحرم که سرنوشت بیشتر این محبت های بدون عمق و ریشه، قطعا بر کسی پوشیده نیست.

اما رواج این فرهنگ وارداتی نگران کننده تر می شود وقتی بدانیم که در میان برخی پدران و مادران هم رسوخ کرده است. اگر چه مرد به همسر خود و زن به شوهرش در این روز به اصطلاح عشق می ورزد، اما این حرکت در چنین روزی در سایه تبلیغات شبکه های ماهواره ای، تنها می تواند برای جوان و فرزند خانواده به عنوان یک الگو تلقی شده و مهر تأییدی باشد بر یک فرهنگ غلط و ناپاک که حاصل آن دوری گزینی از ازدواج و حفظ روابطی است برای فروپاشی اخلاقی جامعه.

اگرچه برخی اعتقاد دارند نفوذ آیین‌هایی نظیر روز "ولنتاین" ناشی از تهاجم فرهنگی است، اما به نظر می رسد این موضوع به علت خلاء فرهنگی جامعه در این زمینه، مورد استقبال قرار گرفته است. در حالی که این پدیده در فرهنگ و تاریخ ما وجود دارد اما درست و پررنگ به جوانان معرفی نشده است. روز مادر، روز پدر، روز دختر، روز ازدواج حضرت علی(ع) و فاطمه زهرا(س) تنها نمونه ای از فرهنگ مذهبی ماست که نه تنها افسانه نیست و قصه سازی نشده است که ریشه در باورها و مذهب ما دارد و حتما می تواند به استحکام خانواده و عشق حقیقی همراه با هویت کمک کند.

و نکته قابل تامل این است که مسؤولین فرهنگی ما نه تنها سعی در فرهنگ‌سازی صحیح، گسترده، بجا، مستمر و خلاقانه برای گسترش آیین ها و باورهای مذهبی مان به عنوان جایگزین این فرهنگ وارداتی ندارند، بلکه بعضا نسبت به این پدیده که اتفاقا گسترش بسیار زیادی هم به دلیل اطلاع رسانی نادرست از سوی ما و اطلاع رسانی گسترده از سوی شبکه های ماهواره ای پیدا کرده است سکوت کرده اند.

هر چند مراکز فرهنگی و اجتماعی به نوعی تلاش می‌کنند تا با سکوت نسبت به آن، رسمیت و وجاهت عمومی را از این فرهنگ غربی و وارداتی بگیرند، اما متاسفانه در سایه این سکوت و در روزهای منتهی به این مراسم، ویترین بسیاری از مغازه ها منقش و مزین به هدایای "ولنتاین" می شود!

به نظر می‌رسد معرفی شایسته رسوم و آیین‌ها، اندیشه و افکار چهره‌های شاخص که الگوهای مذهبی ما هستند می تواند هویت‌بخش فرهنگ و تمدن ایرانی ـ اسلامی باشد. ضمن اینکه تهاجم فرهنگی در سایه خلاء فرهنگی ایجاد شده است، پس سکوت و نادیده گرفتن واقعیات آن هم از جنس "ولنتاین" راه حل مناسبی برای مقابله نیست.

منبع:جهان نیوز

شبکه من و تو تنها به این قصه می اندیشد که تمامی مرزهای اخلاقی و انسانی ایرانیان را درنورد و در هم کوبد و آنچه برایش اصلا مهم نیست بی آبرو کردن مردان و زنان ایرانی است.

حالا دیگر سرو مشروبات الکلی و روابط زن و مرد آنقدر عادی و تکراری شده که جذابیت خود را از دست داده است، بفرمایید شام مرزی دیگر را فرو می ریزد.

در یکی از برنامه های بفرمائید شام که با حضور چهار نفر در دور یک میز شکل می گیرد این بار دو زن و دو مرد حضور داشتند که با الزام این شبکه انگلیسی لباسی برخلاف جنسیت خود و عرف جامعه ایرانی بر تن کردند.

مردان برنامه با دامن و آرایش زنانه و خانم ها با کروات و ظاهری مردانه و در ادامه به رقص و پایکوبی با یکدیگر پرداختند.

اما چرا نباید این اتفاق بیافتد:

البته دقت شود با یک بار اتفاقات زیر جاری نمی شود اما آنچه عیان است اینکه شبکه من و تو به دنبال فرهنگ سازی است.

نوع پوشش زن و تفاوت آن با لباس مرد، رابطه ‏اى مستقیم با تفاوت‏ هاى جسمى و روحى زن و مرد دارد. علاوه این که نوع پوشش فوق موجب پایین آمدن شخصیت انسانی و وهن و تحقیر انسان می شود.

اساسا این کار می تواند، حرکات و اخلاقیات زنان و مردان را نسبت به یکدیگر برعکس کند؛ یعنی مرد اخلاق زنانه پیدا کند و زن اخلاق مردانه؛ و این با فطرت و حکمت خلقت سازگار نیست.

دیگر اینکه این نوع پوشش، موجب حقارت و پایین آمدن شخصیت انسانی می شود که چنین چیزی را هم فقهای عظام در بحث مربوطه و در تعریف لباس شهرت ذکر کرده اند.

یکی از مهم ترین حکمت‏ های آن جلوگیری از تشابه دو جنس زن و مرد است؛ زیرا این تشابه به تدریج زیان های گوناگونی را در خانواده و اجتماع پدید می‏ آورد.

نه تنها زنان نبایستی خود را به شکل مردان دربیاورند بلکه برعکس مردان نیز نبایستی خود را به شکل زنان در آورند.

در روایات متعددی از تشبه زنان به مردان و مردان به زنان نهی شده است. در چندین روایت اشخاصی که خود را به شکل جنس مخالف در بیاورند یا در رفتار و لباس پوشیدن و … خود را مانند جنس مخالف کنند مورد لعن خدا و رسول خدا ص قرار گرفته اند.

بی شک حرمت تشبیه زنان به مردان و بالعکس به خاطر مفاسدی است که این کار برای فرد و جامعه در پی دارد.

دوگانگی شخصیتی و بحران هویت یکی از مهم ترین تاثیرات تشبیه به جنس مخالف است که زمینه انحرافات شخصی، روانی و هم اجتماعی را در پی خواهد داشت.

تشبیه به جنس مخالف زمینه ای برای جهت گیری کارکردی شخص و شخصیت فرد بر خلاف جنسیت خود است که به ناکارآمدی و معطل ماندن استعدادهای شخصی و خدادادی می انجامد.

شخصیت هر فرد اعم از زن یا مرد از مولفه های متعددی (ویژگی های وراثتی، محیطی، جنسیتی، ظاهری و…) تشکیل شده است که نقش تعیین کننده ای را در رفتار و کردار و حتی طرز فکر و صفات روحی و روانی ایفا می کند.

یکی از مهمترین مولفه های شکل گیری شخصیت، ظاهر شخص است. تطابق و هماهنگی مولفه های مختلف شخصیت در شکل گیری هویت شخصی فرد که منشا اصلی تکامل روانی و رفتاری است نقش اصلی را ایفا می کند.

عدم هماهنگی در رفتار و کردار و ظاهر مطابق با نقش جنسی و جنسیتی (مشابهت زن به مرد یا بر عکس) مهمترین عامل ایجاد بحران هویت در شخص می گردد. بحران هویت سبب ایجاد مشکلات روانی و رفتاری متعدد (افسردگی ، عدم اعتمادبنفس، …) و تاثیرات نامطلوب اجتماعی می گردد.

این امر سبب می شود زنی که از این حیث دارای بحران شخصیت وهویت شده است توانایی ها و ارزش هایی را که خداوند در وجود او نهاده است ضد ارزش بداند.

زنی که رفتار و کردار خود را شبیه مردان می کند دیگر نقش همسری، مادری، خانه داری و فرزندداری را نقشی پست و فرومایه می پندارد و تعالی و تکامل را در مردانه شدن جستجو می کند.

از آنجا که ویژگی های طبیعی و ذاتی برای مردانه شدن را ندارد پس از مدتی سرخورده و ناکام به افسردگی و عدم اعتماد به نفس و بیماری های روانی دیگر مبتلا و در تکامل فردی و اجتماعی خود و دیگران اختلال ایجاد می کند.

شبیه همین امر در مورد مردان نیز وجود دارد. مرد با ظاهر و متعاقب آن با ویژگی های زنانه نمی تواند به درستی پذیرای نقش مردانه باشد. چنین مردی نمی تواند پشتوانه عاطفی، مدیریتی و … خانواده قرار گیرد و منجر به تزلزل خانواده و قبل از آن تزلزل شخصیت خویش می گردد.

تشابه زنان به مردان و تشابه مردان به زنان مهم ترین مشکل دوره آخرالزمان و از نشانه های ظهور است.

این پوستر که حاوی تصاویری از امام و رهبری و آقایان هاشمی و سید محمد خاتمی و حسن روحانی بود و در حاشیه آن عبارت “استقلال آزادی جمهوری اسلامی” درج شه بود. در گوشه این پوستر نیز عنوان “جوانان اصلاح طلب” نوشته شده بود.

شبکه تلویزیونی العربیه تصاویر و هویت فرماندهان بلندپایه گروه دولت اسلامی عراق و شام (داعش) را منتشر کرد.

این شبکه متعلق به عربستان سعودی که از دوبی پخش می‌شود، گفته است که اطلاعات مذکور را به شکلی انحصاری به دست آورده است و قرار است امشب جمعه ساعت نه و نیم به وقت سعودی گزارشی در این باره در برنامه «صناعة الموت» (صنعت مرگ) پخش شود. همه فرماندهان گروه داعش که شش نفر هستند و نامشان در فهرست افراد تحت تعقیب در جرایم تروریستی قرار دارد، عراقی هستند. این اطلاعات را معاون وزیر امور خارجه عراق در مصاحبه‌ای در اختیار العربیه قرار داده است.

چهارتن از این فرماندهان از رهبران ارتش عراق در دوره صدام حسین بودند. این چهار نفر پیشتر در بازداشت به سر می بردند که در بازداشتگاه آمریکایی «بوکا» در شهر عراقی ‌ام قصر نگهداری می‌شدند.

ابوبکر البغدادی
نامش ابراهیم البدری است. کنیه سابقه‌اش ابو دعاء بود. استادیار در رشته مطالعات اسلامی، امام جماعت مسجد احمد بن حنبل در سامراء، امام جماعت مسجدی در بغداد و سپس مسجدی در فلوجه بود. نیروهای آمریکایی او را 4 ژانویه 2004 دستگیر کردند و حدود 3 سال را در زندان گذراند. تشکیلاتی با نام، «ارتش اهل سنت» تاسیس کرد و پس از آن به القاعده پیوست. او مرد سوم تشکیلات القاعده در عراق شد و پس از آن جانشین ابو عمر البغدادی در این تشکیلات شد.

ابو ایمن العراقی
از مهم‌ترین مسئولان داعش است. او از فرماندهان ارتش عراق در دوره صدام بود. هم اکنون عضو شورای فرماندهی نظامی داعش است که از 3 نفر تشکیل می‌شود. کنیه‌اش در عراق ابو مهند السویداوی بود. متولد سال 1956 است و از افسران سازمان اطلاعات نیروی هوایی دوره صدام بود. سال 2007 دستگیر شد و حدود 3 سال را در زندان گذراند. پس از آن در سال 2011 به دیرالزور سوریه رفت و اکنون فرماندهی داعش در ادلب، حلب و کوه‌های لاذقیه را بر عهده دارد.

ابو احمد العلوانی
نامش ولید جاسم العلوانی است. از افسران ارتش عراق دوره صدام بود. او عضو شورای فرماندهی نظامی 3 نفره داعش است.

ابو عبد الرحمن البیلاوی
نامش اسماعیل نجم است. کنیه‌اش ابو اسامه البیلاوی بود. ساکن الخالدیه در استان الانبار است. 27 ژانویه سال 2005 دستگیر و به بوکا انتقال داده شد. او از افسران ارتش عراق در دوره صدام بود. او از اعضای شورای فرماندهی نظامی 3 نفره داعش بود. او ریاست شورای مرکزی داعش را عم بر عهده داشت و اخیرا در خالدیه الانبار کشته شد.

حجی بکر
نامش سمیر عبد محمد الخلیفاوی است، از افسران سابق ارتش عراق در دوره صدام بود. وظیفه ارتقای تسلیحاتی را بر عهده داشت. در زندان بوکا بازداشت بود و پس از آزادی، به القاعده پیوست. او مهم‌ترین عضو داعش در سوریه بود اما اخیرا کشته شد.

ابو فاطمه الجحشی
نامش نعمه عبد نایف الجبوری است. مسئولیت عملیات داعش در جنوب عراق و سپس کرکوک و مناطق دیگر را بر عهده داشت.

k